Çocuklarımıza öfke kontrolü ve birlikte yaşama kültürü de öğretilmelidir.

Son günlerde okullarda artan şiddet olayları, sadece eğitim sisteminin değil, toplumun tamamının aynası haline gelmiş durumda. Okul dediğimiz yer; güvenin, bilginin ve karakterin inşa edildiği bir alan olmalı. Ancak bugün gelinen noktada, öğrencilerin birbirine zarar verdiği, öğretmenlerin hedef haline geldiği ve velilerin kaygıyla çocuklarını okula gönderdiği bir ortamla karşı karşıyayız.

Bu tabloyu sadece “gençler değişti” diyerek açıklamak kolay ama eksik. Asıl mesele, uzun süredir biriken sorunların görmezden gelinmesi. Aile içi iletişimsizlik, ekonomik baskılar, sosyal medyada normalleşen şiddet dili ve eğitim sistemindeki yapısal eksiklikler, bu olayların zeminini hazırlıyor. Çocuklar şiddeti bir çözüm yöntemi olarak görmeye başladıysa, burada ciddi bir toplumsal alarm var demektir.

Okullarda güvenlik önlemlerini artırmak elbette gerekli, ancak tek başına yeterli değil. Asıl ihtiyaç; rehberlik hizmetlerinin güçlendirilmesi, öğretmenlerin desteklenmesi ve öğrencilerin duygusal gelişimine gerçek anlamda yatırım yapılmasıdır. Çocuklara sadece akademik başarı değil, empati, öfke kontrolü ve birlikte yaşama kültürü de öğretilmelidir.

Unutulmamalıdır ki, bugünün öğrencileri yarının toplumunu oluşturacak. Şiddetin sıradanlaştığı bir eğitim ortamı, gelecekte daha büyük sorunların habercisidir. Bu yüzden artık sessiz kalmak değil, çözüm üretmek zorundayız. Okullar yeniden güvenli, huzurlu ve umut veren yerler haline gelmelidir.

Eğitim camiası okullarımızda yaşanan silahlı saldırılarda hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet, kederli ailelerine ve yakınlarına başsağlığı; yaralılarımıza ise acil şifalar diliyoruz. Bu tür acı olayların bir daha yaşanmaması tek dileğimiz.